كسي آمدكه حرف عشق را با ما زد

 

دل ترسوي ما هم دل به دريا زد

 

به يك دريا ي طوفا ني  دل ما رفته مهماني

 

چه دوره ساحلش از دور پيدا نيست

 

يه عمري راه و در قدرت ما نيست

 

بايد پا رو نزد وا داد

 

بايد دل رو به دريا داد

 

خودش مي برتت  هر جا دلش خواست

 

به هر جا برد بدون ساحل همون جاست

 

به اميد ي كه ساحل داره اين دريا

 

به اميدي كه آروم ميشه تا فردا

 

به اميدي كه اين دريا فقط شاما هي داره

 

به عشقي كه نمي بيني شباشو بي ستاره

 

دل ما رفته مهماني ..........

 

نوشته شده در یکشنبه 30 تیر1387ساعت 8:8 توسط شيما| |